مثل برق عاشقش شدم...

                                             برقمان رفت... خشکمان زد!

باز محرم و علم هایی که بزرگی و زیبائیشان را

به رخ یکدیگر می کشند!

باز محرم و طبل و سنج هایی که رقابتی سخت و فشرده

در لرزاندن شیشه های منازل دارند!

باز محرم و دسته های سینه زن و زنجیر زنی که گرفتن

همه طول و عرض کوچه و خیابان را برای کم کردن روی رقیب

واجب شرعی می دانند!

باز محرم و نوحه های ریتمیک و مهیجی که جای پاپ و سنتی را

در ماشین ها و موبایل ها و کنار خیابان ها می گیرند!

باز محرم و خودنمایی های زنانه و مردانه

برای جلب نگاه و جذب گناه!

حسین جان! مرا ببخش اما تو را نمی بینم...

هوس هایمان بی شمارند... و قربانیان کم شمار!

انقلاب کردیم تا شاه و شاهزاده نداشته باشیم... آقا و آقازاده داریم!

انقلاب کردیم تا سیاستمان دینی شود... دینمان سیاسی شد!

انقلاب کردیم تا اقتصادمان انسانی شود... انسانیتمان اقتصادی شد!

انقلاب کردیم تا خیابان هایمان شریف شوند... شرافتمان خیابانی شد!

انقلاب کردیم تا رنگ آزادی را ببینیم... اسارت رنگ شده را دیدیم!

انقلاب کردیم تا دردهایمان درمان شود... درد بی درمان گرفتیم!

          دست در دست پائیز

                                 می آیم...

با بهار آمدم و دست در دست پائیز می روم...

دوستان خوبم را از یاد نمی برم

و همچنان ذهن و روحم را در زلال نوشته هایشان شستشو خواهم داد

خداحافظ

گ ن ا ه م از آن است که ن گ ا ه ت را نمی بینم...

نگاهم را با نگاهت آشنا کن!

آغوش شانه ای نیست باز از برای گریه

تنهائـی ام غـریب است در ماجرای گریـه

این جان خسته دیریست کام از جفا گرفته

دستم بـه دامنت اشک تـا انتهـای گـریـه

در کوچه تنهائی آهسته و دست به عصا روی برف های زندگی

قدم می زد. ناگهان وسوسه ای کودکانه به سراغش آمد. عصا را

به کناری نهاد... هنوز استخوانهایش جوش نخورده اند.

و من نمی دانم

            جز چراغانی خیابانها

                                     چشممان جایی را دید یا نه!

و من نمی دانم

            جز پاپ و سنتی و مدیحه

                                   گوشمان نوایی را شنید یا نه!

و من نمی دانم

            جز شربت و شیرینی و آش

                                    دلمان مزه ای را چشید یا نه!

و من نمی دانم

             جز بوی اسپند گم شده در ادکلن ها

                                   بویی به مشاممان رسید یا نه!

و من نمی دانم

                          جز...

                                              بگذریم...

                             ***

نیمه شعبان گذشت...

و من نمی دانم

                ما در انتظار او هستیم

                                       یا او در انتظار منتظر؟!